پيامبران اين بوده است كه مردم را با آشنائى و عمل به اخلاق فاضله و گرديدن به وسيلهء حكمت و ايمان به درجهء عاليهء « حيات معقول » برسانند و بديهى است كه هنگامى كه توجهى به قانون حيات طبيعى ، در راه تصعيد آن به « حيات معقول » نشود ، عوامل مزاحم طبيعت و اقوياى انسان نماها كه بمراتب مهلكتر از عوامل مزاحم طبيعت مىباشند وجود انسانها را در راه وصول به هدفهاى ددمنشانهء خود از عرصهء هستى محو خواهند كرد ، و ديگر موضوعى براى صعود به قله‌هاى مرتفع « حيات معقول » نخواهد ماند . لذا با كمال صراحت مىگوئيم كار و كوشش و تلاش و فداكارى براى آماده كردن دنيائى كه گذرگاهى براى ابديت است ، كوشش براى دنيا به معناى اصطلاحى آن نيست ، بلكه تلاش براى آخرتست چنان كه در بعضى از روايات به آن اشاره شده است . مضمون روايت چنين است كه راوى از امام معصوم عليه السلام مىپرسد كه من يا ما اشخاصى هستيم كه براى ادارهء معاش خانواده و تأمين نيازهاى ضرورى ، كار و كوشش مىكنيم ، آيا اين دنيا پرستى است امام عليه السلام فرمود : اين عين آخرت جوئى است يعنى كوشش شما براى آخرت است نه دنيا . بنا بر اين ، چنان كه در مباحث گذشته گفته‌ايم و در آينده نيز انشاء اللَّه مشروحا مطرح خواهيم كرد ، منظور از اعراض از دنيا ، اعراض از دنيا را هدف تلقى كردن است كه تاريكترين حجاب ما بين انسان و خويشتن و ما بين انسان و خدا و ما بين انسان و جهان و ما بين انسان و انسان ديگر است . مطالعه كنندگان ارجمند براى تكميل اين مبحث ( صفات پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله ) مىتوانند مراجعه فرمايند به مجلد دوم صفحهء 17 و از صفحهء 176 تا 192 و از صفحهء 195 تا 203 و از صفحهء 253 تا 264 و مجلد چهارم صفحهء 259 و 260 و از صفحهء 307 تا 313 و مجلد پنجم از صفحهء 147 تا 157 و مجلد هشتم از صفحهء 58 تا 67 و از صفحهء 284 تا 293 و مجلد يازدهم از صفحهء 153 تا 167 و مجلد دوازدهم صفحهء 13 و 14 و مجلد سيزدهم صفحهء 276 و 277 و مجلد پانزدهم از صفحهء 19 تا 21 و مجلد هفدهم صفحهء 9 و از صفحهء 75 تا 80 و از صفحهء 96 تا 99 و صفحهء 102 و مجلد 19 از صفحهء 1 تا 57 .